Jestem osobą, która od zawsze choruję na to wszystko co w filmach się dzieje, a co trudne do przełożenia na rzeczywistość. Po prostu nie wierzę w życie pozafilmowe. Uważam, że świat powinien być wręcz tak skonstruowany, by można było łatwo i szybko pewne motywy z filmów sobie w życie aplikować. Postacie książkowe mniej uruchamiają moją wyobraźnie, choć pewnie powinno być na odwrót. Film budzi we mnie te pragnienia dużo mocniej, bo jest w nim podane wszystko na tacy. A wiadomo, że nie trzeba się w nim ograniczać i tam wszystko jest możliwe.